Hoi hoi

Ondertussen hebben wij de provincieGuanxi achter ons gelaten en zijn we na een perfecte vlucht aangekomen in Kunming, de hoofdstad van de provincie Yunnan. Na een korte en goedkope taxirit kwamen we bij ons hostel aan en werden we meteen overweldigd door de neonlichten en de technomuziek diedoor alle cafés rond ons hotel werd uitgezonden. Dat was echt een groot verschil met het kleine visserdorpje Daxu! Ons hostel bleek niet minder rustig te zijn. Hoewel twee mensen geen slaapplaats kregen ondanks een reservering, konden wij in no time onze kleine, maar leuke, kamer in. Na een korte wandeling door het uitgaanscentrum van de stad (met securityguards met helmen, kogelvrije vesten en shockstocks voor elke kroeg) en een biertje op het dakterras van ons hostel zijn we naar bed gegaan.

De volgende dag genoten we van een stevig ontbijt en vertrokken we samen met Jos, een Nederlandse backpacker, Kunming in om de bezienswaardigheden te bekijken. Samen genoten we van de twee pagoden, een mooie stadspoort, het green lake park (met kermis en massa's dansende mensen) en een toffe tempel met drie meter hoge high-five-ende draken omgeven door gouden boeddha's. Nadat we al deze dingen gezien hadden kwamen we tot de conclusie dat we eigenlijk alle leuke dingen in Kunming al hadden gezien en dat het pas 14:00 uur was. Het besluit om op het dakterras van het Hump Hostel een biertje te gaan doen en te gaan kaarten totdat wij naar het busstation moesten was vrij snel genomen. Na een flink aantal uur toepen en pesten en een heerlijke maaltijd was het toch tijd om afscheid te nemen. Het was namelijk al 21:30 en onze bus vertrok om 22:00, bovendien hadden wegeen idee waar we moesten zijn... De taxichauffeur kon ook al geen Engels maar we kwamen na een hoop hints perfect op tijd aan om de slaapbus naar Lijiang te nemen. De bus was perfect en na een kort praatje met Amber, een Amerikaanse backpacker, was het tijd om te gaan slapen.

Om 7:30, een half uur voor op schema, kwamen we aan in Lijiang. Samen met Amber, die ook bij Mama Naxi overnachtte, namen we een taxi en om 8:30 waren we onze tassen kwijt en vulden we onze buikjes met banana-pancakes. Even later was onze kamer al klaar en na ons even opgefrist te hebben, was het tijd om de stad te gaan verkennen. Lijiang is een oude stad vol met erg leuke kleine huisjes. Het is er wel erg toeristisch en het stikt er van de souvenierwinkeltjes. Desalniettemin heeft de oude stad eenonmiskenbare charme. Nadat we een flinke tijd door de stad, die echt een doolhof is, geflaneerd hebben, vertrokken we richting het Black Dragon Pool Park. De entree van dit park bleek 60 RMB (6 euro) te zijn, maar een vrouwtje sneakte ons er voor 30 RMB in. Het park is naar onze mening niet zijn geld waard, ook al kun je hier een van de meest gefotografeerde punten van China zien: de Black Dragon Pool met de Five Arch Bridge en een tempel met in de achtergrond de Jade Dragon Snow Mountain met een fancy gletsjer erop. De berg is echter belachelijk vaak in wolken gehuld dus kun je voor 1 euro de berg erbij laten fotoshoppen... Het is voor de rest ook een leuk park en we hebben hier ook nog Elephant Trunk Hill (ja, ze houden hier van dit soort namen....) beklommen, wat een mooi uitzicht over Lijiang opleverde, zowel over de oude stad als de nieuwe. Na het park liepen we terug naar de oude stad en hebben we lekker pizza en pasta gegeten. Omdat we niet heel veel hadden geslapen in de sleeperbus was het daarna wel tijd om naar huis te gaan. Johannes heeft even nog een handwas gedaan en samen hebben we nog even geblogd en toen was het ook alweer tijd om de matras te knuffelen.

6:30 ging genadeloos de wekker en hesen we ons moeizaam overeind om Lijiang zonder toeristen te bekijken. Dit is redelijk gelukt, hoewel het bij een klein rondje bleef, aangezien we nog niet ontbeten hadden en onze buikjes graag de banana pancakes van gisteren nog een keer voorbij zagen komen. Met gevulde buikjes huurden wetwee mountainbikes en gingen we op pad naar het 800 jaar oude dorpje Baisha. In de Lonely Planet staat dat het een tour van 20 a 30 minuten is. Helaas duurde het 2 a 3 keer zo lang en fietsten we een flink stuk over de snelweg... Eenmaal daar aangekomen was het de tocht wel waard en konden we genieten van slagers, die varkensbenen op straat klieven en een heel orkest dat eveneens op straat een het oefenen was. We hebben hier 2 uur rond geslenterd om na een snack (gebakken aardappelen met en zonder chili) door te fietsen richting het Puji klooster. Dit bleek een nog grotere nachtmerrie te zijn was de navigatie betreft. Na meer dan 20 Chinezen lastig gevallen te hebben, vonden we onszelf terug op een modderpad vol met koeiensporen dat vrij steil een berg op liep... Uiteindelijk hebben we een paar graven op de berg gevonden en gaven we de zoektocht maar op. We hadden wel een view waar je u tegen zegt. Op de terugweg hadden we onze eerste (!) regenbui van de trip (en hopelijk de laatste) maar gelukkig duurde die maar 5 minuten. In Lijiang dumpten we de fietsen en liepen we de stad in op zoek naar voedsel en dit vonden we zeker. We hebben voor 5 euro gebarbecued met eindeloos veel spiesjes, waaronder Yakvlees, Lotuswortel en Naxirol. Dit was allemaal ontzettend lekker en we beloofden de ober dat we terug zouden komen. Hierna hebben we nog even bij Mama Naxi met 2 backpackers gekletst, maar nu is het toch tijd voor het bedje. De wekker gaat morgen weer om 7:00.

Groetjes uit Yunnan