Hoi,

De dag nadat we terug zijn gekomen van Emei Shan, hebben we een dagtrip naar Chengdu gemaakt. Chengdu is een grote, vrij moderne stad (4 miljoen inwoners, en met 10-baanse éénrichtingswegen door het centrum heen), die een paar uur verderop ligt. Om 12 uur kwamen we pas aan, dus veel tijd hadden we helaas niet. Na weer een gevalletje van instant-verdwaaldheid (Chengdu is een doolhof en de bus had ons natuurlijk in een random straat afgezet) vroegen we aan een groepje Westeners waar we in godsnaam waren en kregen we meteen hun kaart cadeau. Deze kaart heeft ons gedurende de dag ontzettend veel geholpen. Als eerste namen we een taxi naar het centrum van de stad waar we een heel grote boekenwinkel (op verzoek van Sophie) ingingen. We kwamen echter naar buiten met een nieuw boek voor Johannes: 'The greatsest Show on Earth' van Richard Dawkins. -Ik moest me eigenlijk schamen dat ik het nu pas koop... Vervolgens liepen we door richting het midden van de stad waar (hoe kan het ook anders) een Megamao staat. Vanuit hier zijn liepen we naar het Peoples park waar we in een theehuisje zijn gaan zitten, waar we Chrysanten- (Sophie) en Jasmijnthee (Johannes) hebben gedronken. We konden hier ook een massage krijgen en ons oorsmeer laten verwijderen (niet gedaan, we zijn watjes). Hierna zijn we doorgelopen naar de Green Ram Tempel; deze had een erg mooie tuin en er staan in deze tempel een hoop bronzen beelden van dieren (waar je niet op mag klimmen als je westers bent, zo ondervond Johannes). Na deze tempel wilden we nog de andere grote tempel van de stad bekijken: de Wenshu Tempel. We namen de stadsbus en met de hulp van minstens 5 Chinezen stapten we op de goede halte uit. We waren net op tijd, want de tempel sloot zo ongeveer achter onze kont. Deze tempel was nog mooier, had een nog grotere en mooiere tuin en een stuk of 50 monniken die net begonnen te bidden. In één woord indrukwekkend. Hierna zijn we de straatjes een beetje doorgeslenterd, vond Sophie nog 3 gekopieerde boeken die haar wel interesseerden en toen het tijd was om terug te gaan naar Emei Shan namen we de stadsbus naar het lange afstandsbusstation. 'S Avonds kropen we snel in onze muffe (we hadden al onze natte kleren door de kamer verspreid in de valse hoop dat ze zouden drogen) bedjes en was het tijd om te slapen.

De volgende ochtend genoten we van een flink ontbijt en namen we, zoals ons aanbevolen was, bus 5 om bij het treinstation te komen. Helaas was dit geen uitzondering op de regel dat je in China niet afgezet wordt waar je hoopt, dus namen we nog een riksja naar het busstation door de stromende regen. Dit bleek een reis van een dik half uur en gaven we onze eerste fooi van de trip (Chinezen houden niet van fooi, maar deze wel). In het treinstation ging het hek speciaal voor ons nog even open en zaten we 5 minuten later opgelucht in de trein, klaar voor de volgende kill yo self: 20 uur hardseet. Maar als we 29 uur kunnen, kunnen we dit ook. Eerst werden we wat raar aangekeken maar snel waren we de attractie van de wagon en hadden we massa's mensen om ons heen. Macaizu is een echte vriend geworden. We waren de eerste buitenlanders die hij in zijn leven zag en hij was heel vereerd om ons te ontmoeten. We hebben zijn adres en als we terug gaan naar China komen we langs en hij beloofde een varken of een koe voor ons te slachten als we zouden komen! (dit snapten we pas toen hij het tekende, met zwaard en al). We kregen van hem als aandenken een origamihartje met een bloem erop, gevouwen uit een 1 Yuan-briefje met, met moeite, friend erop geschreven. Het was een geweldige treinreis.

Om 5:40 kwamen we aan in onze één na laatste bestemming in China: Xi'an. Hoewel het hostel 500 meter van het treinstation zit, moesten we een soort gemotoriseerde riksja huren om het te vinden, maar we hadden dan ook nog geen kaart... Even onze spullen gedumpt en toen vertrokken we alweer om ontbijt te vinden. Na een soort pitabroodje met koude vlees en botten (echt niet te vreten) hebben we de doodszonde begaan: McDonalds. Dit was gewoon het enige wat al open was en geen bot in vaste vorm in het eten had. Na dit ontbijt namen we de bus naar De grote attractie van Xi'an: Het terracotta leger. We kwamen hier precies op tijd aan en de poorten gingen net open. Hierdoor waren bijna alleen in de hallen, wat echt een prestatie is. Het leger was erg gaaf en veel soldaten zijn in goede staat. Helaas was het minder indrukkend dan we verwacht hadden. In de eerste hal zouden er meer dan 6000 staan en er stonden veel minder. We hadden het gevoel dat flink wat soldaten op andere plekken in de wereld waren. Toch zijn we blij dat we hierheen gegaan zijn, bovendien kregen we 50% korting omdat we studenten zijn. Terug in Xi'an konden we onze superfancy kamer met lichtgevende poster, flatscreen en (helaas) een glazen wand die badkamer en wc van slaapkamer scheidt in. Snel even spaghetti op z'n chinees gegeten en toen gingen we Xi'an verkennen. Eerst naar de Drum en Bell tower, die veel leken op die in Beijing, alleen dat hier ook buiten bellen en trommels zijn. We zijn ook even een megashoppingcenter ingeweest om erachter te komen dat hier alles even duur was als in Nederland... Jammer. Toen zijn we maar snel de moslimwijk ingedoken, die het leukste deel van heel Xi'an bleek te zijn. We hebben ons een paar uur vermaakt met honderden kleine kraampjes met souvenirs en eten. Het geld vloeide tussen onze vingers door, maar we hebben er veel voor terug gekregen en het eten hier is ontzettend lekker. Veel beter dan broodje bot. We hebben onder andere kwarteleieren op een stokje, gevulde zoete aardappel, een soort pizzabodem, gebak dat meer leek op pindakaas met bladerdeeg en nog veel meer lekkers opgesmikkeld. Na het geshop was het tijd voor een andere bezienswaardigheid van de stad: de grote Moskee. Dit is niet een moskee zoals men ze kent uit Turkije, maar het is een Boeddhistische tempel met de Boeddha's vervangen door gebedsmatjes. Zelfs de minaret is een pagode, heel erg leuk dus. Ondertussen was het alweer donker geworden en liepen we terug naar het hostel. Onderweg kwamen we nog langs een heuse rolschaatsdisco en konden we niet anders dan hier even te stoppen om te kijken. Na dit relict uit de 70ties zijn we nog een park ingegaan om weer een soort fitnessspeeltuin tegen te komen. Hier hebben we tussen plaatselijke Chinezen even meegefitnessed, tot grote vreugde van de Chinezen. Nu was het toch echt tijd voor bed.

De volgende dag werden we wakker met... regen. Van die regen waarvan je meteen al weet dat ie de hele dag niet op gaat houden. Dus zijn we er, na wat gerek en geklets in het cafeetje van ons hostel, gewoon opuit gegaan (gewapend met een XXL-paraplu). Eerst hebben we een stuk gewandeld langs de stadsmuur, op weg naar een lamatempel. Eenmaal aangekomen bleek de ticketoffice gesloten te zijn, en konden we gratis naar binnen, om daar de hele tempel voor onszelf te hebben (de rest van de toeristen zit met dit weer ongelukkig te zijn in de hotelbar). De tempel was echt supertof, ondanks de regen, en na een tijdje lekker rondkijken zijn we op pad gegaan richting de West Moskee. Deze ziet er heel erg ‘Arabisch' uit, vergeleken met de moskee van gisteren, al is het er binnen wel net zo kleurrijk als we van Chinese tempels gewend zijn. Na nog een moskee en weer wat heerlijke snacks waren we de regen zat en zijn we weer naar ons hotel gewandeld om mee te chillen met de rest van de toeristen. Straks op de trein naar Beijing (hardsleeper voor de verandering), met in onze tas een flinke stapel pindakaaskoekjes.

Groetjes!

(Sorry voor de megapost)