Hallo!

Na de Tiger Leaping Gorge gedaan te hebben, waren we weer in Lijiang. Vanuit hier zouden we eigenlijk naar een paar dorpjes in het noorden gaan. Helaas reed de bus niet in die richting. We hadden dus een alternatief nodig, aangezien we geen zin hadden in nog een dag Lijiang. De keuze was vrij snel gemaakt: Shangri La. Deze stad ligt 5 uur busreis richting noordwesten. Richting Tibet dus. Dat is ook goed te zien aan de stad, want er leven erg veel Tibetanen in dit stukje Yunnan. We gingen dus naar het busstation en een half uur later zaten we al in de bus. Dat ging dus als gesmeerd. 4,5 uur later stonden we al in de stad en het eerste wat we zagen was een loslopend varken dat de straat over stak. Na een korte taxirit en een wandeling door de oude binnenstad hadden we snel een hostel gevonden. Daarna was het verkennen geblazen. We bekeken de oude binnenstad, twee tempels en zelfs twee musea (over het rode leger en over Tibet) en alles was voor de afwisseling eens gratis. Wat opviel is dat hier alles weer totaal anders is dan in de rest van Yunnan. Er hangt echt een Tibetaans sfeertje. In de binnenstad kwamen we twee bekende gezichten tegen. Het waren de twee Canadezen die we al in Guanxi en in de Tiger Leaping Gorge tegen waren gekomen. China is blijkbaar erg klein als het om backpackers gaat. Na het vieste avondmaal van de trip tot nu toe liepen we nog even door de stad kwamen we ook nog de Vincent en Marie, de twee Fransen die samen met ons 29 uur in de trein hadden gezeten, tegen. We hebben even met hen gekletst en ze vertelden ons over Napa lake, ons eigenlijke doel voor de volgende dag. Wat we hoorden deed ons besluiten niet die kant op de gaan. Ze hadden namelijk een dode baby tussen de dode paarden in het meer gezien... Na afscheid van hen genomen te hebben was het toch tijd om te gaan slapen en onder weg naar het hostel zagen we nog dat alle locals in een kring aan het dansen waren op een plein. Even bleven we staan en daarna gingen we slapen in onze fancy kamer met een glitterende badkamer (letterlijk).

De volgende ochtend ging de wekker eens niet zo vroeg en stonden we rustig op, ontbeten op het centrale plein en toen besloten we om fietsen te huren. Zo konden we naar het Sumtseling Klooster. Dit is een erg groot Boeddhistisch klooster in een tibetaanse stijl. De entree was belachelijk duur en toen we het klooster zagen bleek het grootste gebouw geheel in de steigers te staan... Een beetje jammer. We zijn ruim twee uur rond gelopen in het klooster en het was wel ontzettend mooi en groot. Het was bijna een eigen stadje. Wat wel opviel is dat veel van de 600 monniken die hier wonen een spiegelreflex camera en een luxe auto kunnen betalen. Ook de donaties die het klooster krijgt zijn bizar, overal ligt geld... Dit is toch niet het idee van Boeddhisme? Na het klooster zijn we nog om het meer dat voor het klooster ligt gelopen. Dit was erg mooi, maar geen meer, maar meer een moeras te noemen. Vervolgens stapten we op de fiets en zijn we zonder bestemming over de bergen die Shangri La omringen gefietst. Achter deze bergen liggen eindeloze graslanden en moerassen waar de yaks grazen. Hier zijn we meteen van de grote weg af gegaan en gingen we off roaden dwars door dit landschap. Het is zo prachtig, hoewel het moerasgedeelte nogal tricky is. Nadat Johannes echter inclusief fiets tot zijn knieën in het modderwater zat hadden we een goed gevoel voor wat we wel en wat we niet konden doen. We hebben veel yaks gezien en het doel van Johannes was het om er eentje te knuffelen. Toen hij het probeerde begon deze echter gervaarlijk met zijn hoorns te zwaaien en besloot hij om deze wens een andere keer waar te maken. (De yaks hier zijn toch maar kruisingen met normale koeien en zijn dus eigenlijk nepyaks) De weg uit de graslanden was iets lastiger dan de weg erin, maar na een hoop genavigeer om moerassige stukken, kanalen en halsbrekende toeren over 'bruggen' die uit een boomstam bestaan hadden we de verharde weg weer bereikt. Na een tijdje waren we weer in Shangri La en was het tijd voor een goede maaltijd. Deze keer voor een goede westerse maaltijd. Het was zo lekker (Ultimate Chickenburger met friet en voor Sophie heel veel kaas (is hier moeilijk aan te komen) en groente) en nu we bijgetankt waren gingen we nog een heuvel aan de rand van de stad beklimmen. Vanuit het kleine tempeltje dat hierop lag hadden we een schitterend uitzicht over het nachtelijke Shangri La. Na weer genoten te hebben van de dansende mensen op het marktplein gingen we slapen.

De volgende dag gingen we dit stadje aan de rand van de Himalaya weer verlaten. Eerst hebben we weer gegeten bij het restaurant van gisteren (weer veel kaas) en hebben we hier ook nog de rest van onze tour geprobeerd te plannen. Het is een beetje lastig om bij onze volgende bestemming te komen, maar dat komt goed. Nog even het laatste tempeltje in de stad bekeken en toen buskaartjes gekocht. Helaas moesten we 2,5 uur wachten op de bus. In Yunnan zijn de bussen in tegenstelling tot Guanxi niet particulier en is er maar een beperkt aantal bussen waarvoor je moet reserveren. Nog even hebben we een wandeling door de stad gemaakt en nu zitten we alweer in de bus terug naar Lijiang.

Groetjes van de vervelde neuzen